ouders

Op deze pagina staan info en tips om je ouders te informeren.

Net omdat de steun van ouders vaak erg belangrijk is, kan het helpend zijn deze zelfonthulling voor te bereiden met een hulpverlener. Daarnaast kan het nuttig zijn om eerst iemand te informeren die je vertrouwt (een steunfiguur). Je kan er bovendien voor kiezen om de ouders apart, op verschillende momenten te informeren. De ene ouder kan dan vervolgens, eventueel in bijzijn van de andere ouder, op de hoogte gebracht worden.

Een aantal aandachtspunten zijn afhankelijk van de leeftijd van de transgender persoon. Adolescenten zijn nog in volle ontwikkeling, en lerende om een moeilijk thema te bespreken. Een jongere die nog thuis woont, en afhankelijk is van de ouders, kan hierbij extra stress ervaren: zonder hulp van de ouders kan de jongere geen (officiële of medische) stappen zetten in de transitie. Daarnaast zijn kinderen en jongeren erg loyaal naar hun ouders en willen ze die niet kwetsen, waardoor ze liever zwijgen. Het informeren van ouders kan dus heel wat spanning met zich meebrengen. Toch wordt aangeraden om direct, open en eerlijk over de gendervariante gevoelens of genderidentiteit te vertellen. Zolang er geen kaderend gesprek plaats vindt, is het voor ouders soms moeilijk om hun kind te (proberen) begrijpen en steunen.

Het informeren van je ouders wordt soms makkelijker door letterlijk te beschrijven wat je voelt. Bijvoorbeeld kan de uitspraak “Ik wil graag iets vertellen maar ik ben bang voor de reacties” meer geduld opleveren om naar woorden te kunnen zoeken. Het is ook belangrijk om uit te leggen waarom je over de gendervariante gevoelens of genderidentiteit vertelt. Ouders kunnen zich afvragen waarom ze niet merkten dat jij hier mee zat. Ze voelen zich verantwoordelijk voor hun kinderen en reageren daarom mogelijks wat verrast. Ouders zien dit soms niet aankomen en kunnen zich (onnodig) schuldig voelen dat hun kind dit langere tijd alleen heeft gedragen. Je kan daarom benoemen dat je de ouders graag ziet en hen niet wilde belasten, of dat je graag eerst wat meer zekerheid had omtrent de eigen gevoelens. Ouders zijn daarnaast aanvankelijk vaak bezorgd omtrent alles wat dit traject teweeg kan brengen. Het is hierbij belangrijk ook open te staan en begrip te tonen voor de gevoelens en gedachten van de ouders. Je mag hen zeker duidelijk maken dat je hun liefde en bezorgdheid fijn vindt.

Wanneer ouders slecht reageren, jouw zelfonthulling negeren of er niets meer van zeggen, is het belangrijk dit gesprek toch regelmatig weer aan te kaarten. Niet dat er telkens opnieuw serieuze communicatie nodig is, maar laten blijken dat je er nog steeds mee zit, geeft het signaal dat de gendervariante gevoelens aanwezig blijven. Je kan af en toe eens een foldertje laten liggen of subtiel laten weten dat je op gesprek bent geweest bij een hulpverlener. Laat gerust aan je ouders weten dat ook zij gratis en anoniem bij het Transgender Infopunt terecht kunnen. Bovendien kunnen de folder Van rups tot Vlinder en de oudervereniging Berdache voor ouders van transgender personen een hulpbron zijn.

Brussen

Broers en/of zussen vertellen over de eigen gendervariante gevoelens of genderidentiteit verloopt doorgaans vlotter en meer natuurlijk dan ouders informeren. Hierbij wordt aangeraden om een ouder niet alleen de broers en zussen te laten informeren. De zelfonthulling zelf brengen, of samen met een ouder, kan namelijk meer openheid creëren om er daarna over te praten. Soms is het praten met een zus of broer ook makkelijker, en kan die je helpen bij het vertellen aan je ouders.

Tips

  • Lees ook de algemene tips om over genderidentiteit te vertellen
  • Praat alleen met je ouders, zonder dat anderen erbij zijn (behalve misschien een steunfiguur)
  • Zorg dat er tijd is om erover te praten
  • Praat vanuit je kwetsbaarheid, liefde en angsten
  • Heb een back-up plan, zeker wanneer je nog afhankelijk bent van je ouders
  • Informeer ouders nooit tijdens een discussie, want dat levert maar zelden goede reacties op
  • Ventileer bij je steunfiguur