vertellen of niet?

Transgender personen zijn geen zichtbare groep – net als holebi’s kunnen zij hun beleving verborgen houden voor de buitenwereld. Uit Belgisch onderzoek blijkt dat slechts de helft van de transgender werknemers gedeeltelijk of volledig open is op het werk over hun trans achtergrond (Motmans, 2009). Heel wat transgender personen geven aan erg veel schrik te hebben om problemen te krijgen op de werkvloer, negatieve reacties te krijgen van collega’s of om ontslagen te worden. Heel wat trans werknemers die wél open zijn, rapporteren ook daadwerkelijk moeilijkheden op de werkvloer. Negatieve reacties komen meestal van directe collega’s, niet zozeer van oversten of klanten. Maar liefst een kwart van de transgender respondenten veranderde van werk omwille van hun genderidentiteit, omdat men problemen wilde voorkomen of al problemen had (Motmans, 2009).

Openheid is vaak (noodgedwongen) het grootst wanneer iemand op de werkvloer van geslachtsrol verandert, wanneer de juridische status (nog) niet aan de sociale mannelijke of vrouwelijke presentatie is aangepast, of wanneer diploma’s of kenmerken uit het CV de genderrolwissel duidelijk maken.

Open en eerlijke communicatie is meestal helpend, net als goede afspraken met de HR verantwoordelijke of diensthoofd. Om de kans te vergroten dat een transwerknemer die nog in de oorspronkelijke genderrol werkt zich gesterkt voelt om zijn of haar coming-out te doen, is het belangrijk dat werkgevers een duidelijk gelijkekansen- of diversiteitsbeleid, of andere signalen die tonen dat men openstaat voor minderheidsgroepen. Transwerknemers verdienen in elk geval ondersteuning van de werkgever bij discussies of als ze uitleg geven aan collega’s of klanten.

Het is erg belangrijk om zich te realiseren dat niemand verplicht is te vertellen dat hij/zij transgender is. Als iemand dat wil vertellen, is daar verder ook niets mis mee, maar het is geheel die persoon zijn/haar eigen beslissing. Niemand mag een ander onder druk zetten, en niemand mag de privacy schenden mochten ze het via-via te weten komen. De wet op privacy is daar zeer duidelijk over.

Solliciteren

Heel wat transgenders hebben al vaak vooroordelen en discriminatie meegemaakt na hun outing. Of ze willen zelf niet meer als ‘trans’ geïdentificeerd worden. Het kan dus goed zijn dat een kandidaat-werknemer daarover niets vertelt bij een sollicitatie. Er is wettelijk ook geen enkele verplichting voor de sollicitant om zijn of haar transgenderstatus kenbaar te maken.

Soms is het onvermijdelijk een onderwerp in een kennismakingsgesprek. Het kan zijn dat een cv de persoon in kwestie ‘out’. De kandidaat-werknemer kan het zelf aanbrengen om bepaalde sprongen in de carrière uit te leggen, of omdat zijn of haar juridische status niet overeenkomt met de sociale presentatie. Een zelfgekozen bekendmaking is geen geldige reden om een kandidaat niet aan te werven, en dient met alle discretie behandeld te worden.

Tot onlangs bestond er geen regelgeving die transgenders het recht gaf om een nieuw diploma of getuigschrift te krijgen overeenkomstig het nieuwe geslacht. Wanneer een werkgever bewijsstukken opvroeg van eerdere studies, werd een sollicitant met een transachtergrond dan ook vaak gedwongen om een en ander toe te lichten. Die situatie is echter gelukkig veranderd: sinds 1 september 2012 kunnen personen die in toepassing van de wetgeving betreffende de namen en voornamen een wijziging van hun naam of voornaam hebben verkregen, een verzoek indienen om hun studiebewijs te laten vervangen door een nieuw exemplaar met de nieuwe naam. Meer hierover leest u hier.

Een nieuw begin?

Voor sommige transgender personen is de start van het leven in de door hen gewenste rol, tevens een moment om zich te bezinnen over het werk dat men doet. Sommigen kiezen bewust voor ontslag bij aanvang van hun genderrolomkering, en zoeken opnieuw vast werk zodra deze transitie achter de rug is en de identiteitspapieren in orde zijn. Zo kunnen ze met een schone lei op een nieuwe werkplek als man of als vrouw een professioneel leven starten. Nog anderen nemen de kans – nu ze eindelijk zichzelf durven en mogen zijn – om hun oude toekomstdroom in realiteit om te zetten, en vatten een nieuwe studie aan of zoeken werk in een totaal nieuwe richting die meer past bij wie ze diep vanbinnen altijd al waren.

Bron: