Wie?

Het nieuw artikel 62bis, § 1, van het Burgerlijk Wetboek duidt limitatief de personen aan die een aangifte kunnen doen, met name :

  1. de meerderjarige Belg;
  2. de ontvoogde minderjarige Belg;
  3. de niet-ontvoogde minderjarige Belg indien deze wordt bijgestaan door de moeder, de vader of de wettelijke vertegenwoordiger;
  4. de meerderjarige vreemdeling, ingeschreven in de bevolkingsregisters;
  5. de ontvoogde minderjarige vreemdeling, ingeschreven in de bevolkingsregisters;
  6. de niet-ontvoogde minderjarige vreemdeling, ingeschreven in de bevolkingsregisters, indien deze wordt bijgestaan door de moeder, de vader of de wettelijke vertegenwoordiger.

De aangever kan dus zowel een Belg als een vreemdeling zijn. Vreemdelingen kunnen evenwel enkel een aangifte doen indien zij zijn ingeschreven in het bevolkings -en vreemdelingenregister. De vreemdelingen ingeschreven in het wachtregister kunnen geen aangifte doen. De voorwaarde voor vreemdelingen van een inschrijving in de bevolkingsregisters is de belichaming van de vereiste dat voor het doen van een aangifte een nauwe band met België is vereist.

Strenge criteria

Om in aanmerking te komen moet men:

  1. “De voortdurende en onomkeerbare innerlijke overtuiging hebben tot het andere geslacht te behoren dan datgene dat is vermeld in de akte van geboorte”
  2.  Men moet bovendien “lichamelijk zodanig aan dat andere geslacht aangepast zijn als uit medisch oogpunt mogelijk en verantwoord is”.

Heel concreet betekent dit dus dat je gesteriliseerd moet zijn: voor trans vrouwen betekent dit minimum testesverwijdering, voor trans mannen verwijdering van baarmoeder en eierstokken. Let wel: genitale chirurgie is GEEN wettelijke eis.

NB: tegen deze eisen – die op zich een schending van de mensenrechten inhouden – is meer en meer protest. De federale overheid beloofde een ‘evaluatie’ van deze wet.