metadoioplastie

Bij een metadoioplastie wordt de door hormoongebruik gegroeide clitoris gebruikt om een kleine penis te maken. De clitoris wordt hierbij hoger geplaatst en de plasbuis wordt verlengd tot op de tip van de clitoris, waardoor een micropenis ontstaat. De finale functionaliteit wordt bepaald door de lengte van de clitoris, die zeer wisselend kan zijn. Bij sommige transmannen groeit de clitoris fors, zodat staand plassen bij reconstructie mogelijk wordt. Bij meer dan de helft is dit echter niet het geval. Wegens de beperkte grootte van deze penis is penetratie tijdens seksueel contact doorgaans niet mogelijk, maar een groot voordeel is wel het volledige behoud van de oorspronkelijke orgasmecapaciteit. Meer informatie over seksualiteit en veilig vrijen na metadoioplastie vind je onder ‘seksualiteit‘.

Complicaties

Het algemeen risico op complicaties is kleiner dan bij de phalloplastie (vb. geen problemen met de huidflap mogelijk of de donorsite). De urologische complicaties na metadoioplastie zijn wel vergelijkbaar met deze na falloplastie. Zowel fistels als plasbuisvernauwingen komen voor in ongeveer 50 % van de gevallen. Dit is een belangrijke factor die verklaart waarom in 75% van de gevallen er 1 of meerdere additionele chirurgische ingrepen nodig waren.

Voordelen van de metadoioplastie ingreep zijn dat er gewoonlijk geen littekens zichtbaar zijn in de genitale zone en dat er ook geen donorsite wordt gebruikt waar littekens blijvend zichtbaar zijn (zoals de voorarm of het dijbeen bij falloplastie).

Gevolgen voor de beleving van seksualiteit

De micropenis (of metadoïo) is over het algemeen te klein om te penetreren. Wel kan de micropenis bij seksuele opwinding een natuurlijk erectie bekomen. Doordat het eigen genitaal weefsel gebruikt wordt, blijft de genitale gevoeligheid ook grotendeels bewaard en de mogelijkheid tot het krijgen van een orgasme blijft behouden. Er worden verschillende hulpstukken ontwikkeld die de seksuele ervaring met de micropenis kunnen verbeteren, zie hiervoor de pagina over hulpstukken.

Scrotoplastie

Tegenwoordig wordt ook meer en meer aandacht besteed aan de constructie van een zo normaal mogelijk ogend scrotum. Hiervoor gebruikt men weefsel van de buitenste schaamlippen dat naar voren wordt getransfereerd en gedraaid om de balzakken op de juiste plaats te krijgen.  Eventueel kan onderhuids vetweefsel van de venusheuvel gebruikt worden om het scrotum op te vullen. Na verloop van tijd krimpt dit weefsel meestal, zodat enkele maanden later testikelprotheses kunnen worden geplaatst.

Voorwaarden

Om in aanmerking te komen voor een metadoioplastie dient met volwassen te zijn, in goede gezondheid te verkeren, niet te roken en een BMI tussen de 18-30 te hebben. Verder wordt er vooraf gecontroleerd door een uroloog of de plasfunctie in orde is. Indien er blaasproblemen zijn, dienen die eerst aangepakt te worden.

Hoewel heel wat transmannen voorafgaand aan een metadoioplastie een hysterectomie ondergaan, is dit geen voorwaarde voor een metadoioplastie. Ook een vaginectomie is geen voorwaarde. Tot slot is een metadoioplastie ook mogelijk zonder plasbuisverlenging.

Opname duur en herstel

De gemiddelde opnameduur voor deze ingreep bedraagt ongeveer 7 dagen. De eerste 14 dagen na de operatie mag je niet zwemmen of in bad omdat de huid niet te week mag worden. Verder mag je ongeveer zes weken geen zware fysieke arbeid verrichten of sporten. Hoelang men arbeidsongeschikt is, is afhankelijk van het beroep. Bespreek dit vooraf met de arts.

Kostprijs

Het ziekenfonds betaalt ongeveer 90% van de kosten voor de ingreep terug. Voor het ziekenhuis zijn daarmee niet alle kosten gedekt. Daarom rekent het ziekenhuis de patiënt een eigen bijdrage rond de 1000€ aan voor de metadoiplastie, inclusief remgeld en opleg voor medicatie.

Bronnen

  • Hage, J. & Van Turnhout, A. (2006). Long-Term Outcome of Metaidoioplasty in 70 Female-to-Male Transsexuals. Annals of Plastic Surgery, 57, 3, 312-316.
  • Monstrey, S., Ceulemans, P. & Hoebeke, P. (2011). Sex Reassignment Surgery in the Female-to-Male Transsexual. Seminars in Plastic Surgery, 25, 3.
  • Selvaggi, G. & Bellringer, J. (2011). Gender reassignment surgery: an overview. Nature reviews urology.
  • Selvaggi, G., Hoebeke, P., Ceulemans, P., Hamdi, M., Van Landuyt, K., Blondeel, P., De Cuypere, G. & Monstrey, S. (2009). Scrotal Reconstruction in Female-to-Male Transsexuals: A Novel Scrotoplasty. Plastic and Reconstructive Surgery, 123, 6, 1710-1718.