hoe reageren als ouder?

Het gender non-conform gedrag van je kind kan in die mate aanwezig zijn, dat je vindt dat je erop moeten reageren of er een standpunt moet rond innemen. Ga je dit gedrag van je kind tolereren? Indien ja, tot op welke hoogte? Moet het binnenskamers blijven? Gaan jullie ermee naar buiten treden? Moet je samen met je kind hulp zoeken hiervoor? Of ga je het gewoon verbieden in de veronderstelling dat het daarmee wel opgelost geraakt? Dit zijn allemaal vragen waar je als ouder mee kan worstelen.

Wanneer trans personen nog kind zijn wordt het gender non-conform gedrag meestal niet als een probleem ervaren. Van meisjes wordt het vaak wat makkelijker getolereerd dan van jongetjes. Meisjes die stoer doen, wilde spelletjes spelen en met jongetjes optrekken worden minder snel berispt. Men vindt dit eerder een uiting van zelfvertrouwen en assertiviteit. Jongetjes die zich meisjesachtig voordoen worden hier veel sneller en strenger op aangesproken. Men vindt dit flauw, ongepast of een teken van zwakte. Vaders blijken meer moeite te hebben met het ‘meisjesachtige’ gedrag van hun zoon dan moeders.

Is verbieden/negeren een goede oplossing?

Een verbod door de ouders op bijvoorbeeld omkleden kan het meestal wel openlijk doen verdwijnen, maar het verlangen blijft meestal… Dit verlangen kan heimelijk sterk blijven bestaan, hoewel ontkend door het kind zelf. Het kind probeert zich dan zo veel mogelijk te schikken naar de verlangens van zijn ouders. Vaak onderschatten volwassenen de loyaliteit die kinderen hebben ten aanzien van hun ouders. Dat verlangen komt meestal in de puberteit opnieuw sterk naar boven, wanneer men geconfronteerd wordt met een lichaam dat begint te evolueren in een richting die men mogelijks niet wil. Het verbieden of negeren doe je dus beter niet. Veiligheid creëren om over het onderwerp te praten, kan daarentegen wel helpend zijn.

Een belangrijke boodschap aan kinderen (en ouders) is dat een jongetje geïnteresseerd mag zijn in zogenaamde meisjesdingen, zonder dat dit van hem meteen een meisje maakt. En hetzelfde geldt voor meisjes. Voor kinderen is het erg belangrijk dat ze ten alle tijden deze vrijheid blijven voelen, en dat ze nog niet meteen moeten beslissen. Er is immers nog veel tijd om rustig uit te zoeken welke kant het kind op wil gaan.

Hoe leer ik omgaan met reacties van anderen?

Als ouder kan je het emotioneel moeilijk hebben om met de genderbeleving en het gedrag van je kind om te gaan. Misschien ben je bang voor afwijzende reacties uit de omgeving? Bang dat je kind gepest zal worden of later een moeilijkere toekomst tegemoet gaat? Misschien vrees je ook wel dat je kind in een sociaal isolement zal terechtkomen en dat de schoolresultaten hieronder zullen lijden? Gepest worden blijkt  één van de grootste problemen te zijn waarmee kinderen zich geconfronteerd weten. Ook hier is er weer een duidelijk verschil tussen jongetjes en meisjes, meisjes worden duidelijk minder gepest dan jongetjes door hun gender non-conform gedrag. Hiervoor aandacht hebben als ouder, is terecht erg belangrijk. Probeer een bondgenoot te vinden in de school.

De omgeving kan afwijzend reageren en jou met de vinger wijzen alsof jij, als ouder, de non-conforme genderbeleving bij je kind stimuleert door het kind toe te laten te zijn wie het is. Ook het feit dat je je eigen kind ziet lijden, doet pijn. Tevens komen er heel wat vragen naar boven zoals: zal mijn kind ooit wel gelukkig en gezond zijn? Zal het ooit wel een partner vinden? En wat met een eventuele toekomstige kinderwens?

Wie kan mij hierbij helpen?

Als ouder wil je het beste voor je kind, en vooral: dat je kind gelukkig is. Hulp zoeken voor je kind, is zorgen voor je kind. Een hulpverlener zal je kind niet pushen, maar bijstaan en begeleiden, en samen met je kind en jou uitzoeken welke weg de beste is. Belangrijk is dat je kind ten allen tijden vrij is om te voelen en te kiezen, ook al draait het anders uit dan de omgeving verwacht. Als je een hulpverlener zoekt, kan je terecht bij het kinderen en jongeren genderteam of op onze zorgkaart. Je leest er hier meer over.

Het kan je ook goed doen om ervaringen uit te wisselen met andere ouders die een gelijkaardige situatie meemaken. Sinds 2012 is er in Vlaanderen een vereniging voor ouders en familie van transgender kinderen opgericht: Berdache België. Je kan via het buddy-project gekoppeld worden aan een andere ouder en/of er is de mogelijkheid tot groepsbijeenkomsten. Ze komen driemaandelijks samen in Antwerpen, maar staan steeds open voor al je vragen. Meer info: 0475/633 368 (volwassen genderkind) of 0474/645 750 (jonger genderkind) of per mail: info@berdache.be.

Jouw kind (10-30 jaar) kan terecht bij T-Jong. Dit is een jeugdbeweging voor trans en genderzoekende kinderen. De leiding geeft hele leuke, normale activiteiten, maar maakt ook tijd vrij om dieper in te gaan op (trans)genderspecifieke onderwerpen.